fa تحلیل حقوقی آثار و ارزش اثباتی اسناد در دعاوی مدنی ایران و انگلستان تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="line-height:2;"><span style="font-size:12pt"><span style="background:#f2f2f2"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" times=""><span lang="AR-SA" style="font-family:Mitra"><span style="color:black">برخی از اساتید و نویسندگان خصوصاً فقها اسناد عادی را معتبر دانسته و به آیه 282 سوره بقره و برخی اسناد قانون مدنی همچون مواد 191 و 339 ق.م و اصل حاکمیت اراده استناد کرده و برخی دیگر با استناد به مقررات مواد </span></span><span lang="FA" style="font-family:Mitra"><span style="color:black">۲۲</span></span><span lang="AR-SA" style="font-family:Mitra"><span style="color:black"> و </span></span><span lang="FA" style="font-family:Mitra"><span style="color:black">۴۶</span></span><span lang="AR-SA" style="font-family:Mitra"><span style="color:black"> تا </span></span><span lang="FA" style="font-family:Mitra"><span style="color:black">۴۸</span></span><span lang="AR-SA" style="font-family:Mitra"><span style="color:black"> قانون ثبت، معاملات مربوط به اموال غیر منقول اعم از عین و منفعت و نیز حقوق راجع به آن‌ها را از عقود &laquo;تشریفاتی&raquo; محسوب و صحت عقد را مستلزم ثبت رسمی آن می‌دانند و سند عادی را فاقد اعتبار می‌انگارند.</span></span><span lang="FA" style="font-family:Mitra"> این پژوهش با رویکرد تحلیلی-تطبیقی، </span><span lang="AR-SA" style="font-family:Mitra"><span style="color:black">آثار و ارزش اثباتی اسناد در دعاوی مدنی ایران و انگلستان</span></span><span lang="FA" style="font-family:Mitra"> را مورد بررسی قرار می‌دهد. هدف اصلی شناسایی ویژگی‌های اسناد رسمی، کارکرد آنها در تضمین شفافیت و عدالت قانونی و شناسایی موانع نظری و عملی است. روش تحقیق مبتنی بر مطالعه کتاب‌ها، مقالات علمی و منابع حقوقی به‌روز به‌صورت توصیفی- تحلیلی می‌باشد. </span><span lang="AR-SA" style="font-family:Mitra"><span style="color:black">با توجه به تفاوت‌های بنیادین در ساختار حقوقی ایران و انگلستان، نحوه اعتبار و ارزش اثباتی اسناد در دعاوی مدنی نیز متفاوت است.</span></span></span></span></span></span></span>&nbsp;</span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12pt"><span style="line-height:115%"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">Some scholars and authors, particularly jurists, regard informal documents (private deeds) as valid, referencing Verse 282 of Surah Al-Baqarah, certain articles of the Civil Code such as Articles 191 and 339, and the principle of freedom of contract. Others, however, rely on Articles </span><span style="color:black">22</span><span style="color:black"> and 46 to 48 of the Registration Act, considering transactions related to immovable property&mdash;including both the substance and its benefits, as well as associated rights&mdash;as <i>formal contracts</i>, and therefore, deem their validity contingent upon official registration, regarding informal documents as lacking legal effect. </span><span style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="color:black">This research adopts an analytical-comparative approach to examine the effects and evidentiary value of documents in civil litigation in Iran and England. The principal aim is to identify the characteristics of official documents, their role in safeguarding legal transparency and justice, and to determine both theoretical and practical obstacles. The research methodology is based on a descriptive-analytical review of books, scholarly articles, and up-to-date legal sources. Given the fundamental differences in the legal frameworks of Iran and England, the manner and extent to which documentsils are recognized and their evidentiary value in civil cases also differ accordingly.</span></span></span></span></span></span></div> &nbsp; سند عادی, سند رسمی, دعاوی مدنی, حقوق ایران, حقوق انگلستان. Ordinary Document, Official Document, Civil Litigation, Iranian Law, English Law. 65 73 http://ilrjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-994-1&slc_lang=fa&sid=1 Shaghayegh Dorchehreh شقایق درچهره 0064471438@iau.ir 10031947532846001277 10031947532846001277 No Department of Private Law, Varamin-Pishva Branch, Islamic Azad University, Pishva, Iran. گروه حقوق خصوصی، واحد ورامین-پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، پیشوا، ایران. Farzaneh Sarir فرزانه سریر f.sarir@iau.ac.ir 10031947532846001278 10031947532846001278 Yes Department of Private Law, South Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. (Corresponding Author) گروه حقوق خصوصی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. (نویسنده مسؤول) Asghar Arabiyan اصغر عربیان a.arabian@iau.ac.ir 10031947532846001279 10031947532846001279 No Department of Private Law, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. گروه حقوق خصوصی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.