1- دانشجوی کارشناسی ارشد پژوهش هنر، گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. (نویسنده مسؤول) 2- دانشیار، گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
چکیده: (2371 مشاهده)
زمینه و هدف: پیشرفتهای هوشمصنوعی(AI) در تولید آثار هنری، چالشهای جدیدی را در حوزه حقوق مالکیت فکری ایجاد کرده است. این مقاله با بررسی تطبیقی قوانین ملی و بینالمللی، به تحلیل حقوقی مالکیت آثار هنری خلقشده توسط AI میپردازد. در حالی که برخی نظامهای حقوقی مانند ایالات متحده، بر لزوم خلاقیت انسانی برای حمایت از حقوق مالکیت تأکید دارند، کشورهای دیگر مانند بریتانیا و چین، امکان شناسایی مالکیت آثار تولیدشده توسط AI را در شرایط خاص بررسی کردهاند. در ایران، قوانین موجود بهصورت مستقیم به این مسئله نپرداخته و خلأهای قانونی قابل توجهی در این زمینه وجود دارد. مواد و روشها:کلیه اصول اخلاقی حاکم در پژوهش، در نگارش این مقاله رعایت شده است. ملاحظات اخلاقی:پژوهش حاضر، تحقیقی توصیفی ـ تحلیلی و کتابخانهای است که از روش تحقیق کیفی با رویکرد تطبیقی و تحلیلی بهره گرفته است. یافتهها ونتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان میدهد که نیاز به بازنگری قوانین مالکیت فکری، تعیین معیارهای روشن برای تعیین مالکیت و تدوین راهکارهای عملی برای تنظیم حقوقی این آثار ضروری است. همچنین، توسعه رویکردهای تطبیقی و بینرشتهای میتواند به ارائه راهحلهای جامعتر در این حوزه کمک کند.
