Interdisciplinary Legal Research

fa اصل کیفی بودن آموزش در حقوق ایران، در پرتو نظریه تأخر فرهنگی The Principle of Quality of Education in Iranian Law, in the Light of the Theory of Cultural Delay تخصصي Special پژوهشي Research زمینه و هدف: حق آموزش، از اساسی‌ترین حقوق بشر بوده که در قالب نسل دوم حقوق بشر در اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی به رسمیت شناخته شده و دولت‌ها را ملزم به تحقق آن نموده است. کیفیت آموزش، یکی از عناصر این حق، راه‌کاری جهت تحقق دیگر عناصر مانند عدم تبعیض و همگانی بودن و تحقق اهداف این حق است. نظریه تأخر فرهنگی، بیان‌گر عدم تطابق جنبه‌های مادی و معنوی فرهنگ است که منتهی به کاهش کیفیت آموزش، به دلیل عدم تأمین اهداف این حق می‌باشد. هدف این پژوهش بررسی اصل کیفی بودن بودن آموزش و تبیین آن با نظریه تأخر فرهنگی و تطبیق آن با قوانین ایران است تا مشخص شود که این نظریه، تا چه حدی می‌تواند توجیه‌کننده اصل کیفی بودن آموزش در ایران باشد. مواد و روش‌ها: این پژوهش، کتابخانه‌ای و اسنادی، با بهره‌گیری از کتب، مقالات، مقررات داخلی، اسناد بین‌المللی و حقوق فرانسه، به روش استدلالی و تحلیلی-توصیفی بوده و پژوهشی کاربردی است. ملاحظات اخلاقی: کلیه اصول اخلاقی حاکم در پژوهش، در نگارش این مقاله رعایت شده است. یافته‌ها و نتیجه‌گیری: قوانین ایران، اصل کیفیت آموزشی را مورد توجه قرار داده‌اند، اما در مواردی این اصل به طور کامل رعایت نشده است. در این راستا، به مقررات کشور فرانسه نیز به عنوان نمونه‌ای از قوانین خارجی مورد مقایسه استناد می‌شود. یافته‌ها بیان‌گر این است که یکی از ابعاد نظریه تأخر فرهنگی، اصل کیفی بودن آموزش می‌باشد، گرچه این اصل، در قوانین داخلی و اسناد بین‌المللی مورد پذیرش قرار گرفته اما این حمایت، همه‌جانبه و کارا نبوده و در مواردی، این اصل مورد توجه قرار نگرفته است.   <h2 style="text-align:justify">Background and Aim: The right to education is one of the most fundamental human rights from second generation of human rights in the Universal Declaration of Human Rights and the International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights, and obliges governments to implement it. The quality of education, one of the principles of this right, is a way to achieve other principles. The theory of cultural delay indicates the mismatch between the material and spiritual aspects of culture, which leads to a decrease in the quality of education, due to the lack of goals for this right. The purpose of this study is to investigate the principle of quality of education and explain it with cultural delay theory and its application to Iranian law to determine the extent to which this theory can justify the principle of quality of education in <st1:place w:st="on"><st1:country-region w:st="on">Iran</st1:country-region></st1:place>.</h2> Materials and Methods: This research is a library and documentary, using books, articles, internal regulations, international documents and French law, in an argumentative and analytical-descriptive method and is an applied research. Ethical Considerations: All ethical principles have been observed in the writing stages of this research. Findings  and Conclusion: Iranian law has considered the principle of educational quality, but in some cases this principle has not been fully observed. The regulations of <st1:place w:st="on"><st1:country-region w:st="on">France</st1:country-region></st1:place> are also cited as an example of comparable foreign law. The findings indicate that one of the dimensions of this theory is the principle of quality of education, but, although this principle is accepted in domestic law and international documents, this support is not comprehensive and effective, and in some cases, this principle has not been considered.   حق آموزش, اصل کیفی بودن, تأخر فرهنگی, عدم انطباق, حقوق ایران, فرهنگ مادی, فرهنگ معنوی. Right to Education, Quality Principle, Cultural Delay, Non-compliance, Material Culture, Spiritual Culture. 28 42 http://ilrjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-346-1&slc_lang=fa&sid=1 ruhollah moazeni روح الله موذنی 1003194753284600905 1003194753284600905 No Assistant Professor, Department of Law, Faculty of Humanity, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran. استادیار حقوق عمومی، گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. roghayeh sadeghiram رقیه صادقی رام 1003194753284600906 1003194753284600906 Yes Ph.D, Department of Criminal Law and Criminology, University Lecturer, Iran. (Corresponding Author) دانش آموخته دکترای حقوق جزا و جرم‌شناسی، مدرس دانشگاه، ایران. (نویسنده مسؤول) ali khaleghkhah علی خالق خواه 1003194753284600907 1003194753284600907 No Associate Professor, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran. دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.