fa تحلیل مبانی فقهی و حقوقی روابط نامشروع مجازی با تاکید بر رویه قضایی تخصصي Special پژوهشي Research <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-family:Calibri,sans-serif"><span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:Mitra">روابط نامشروع مجازی از موضوعات مهم و نوظهوری است که موجب اشاعه مفاسد اخلاقی و آسیب های اجتماعی در جامعه میشود. مقنن در ماده 637 قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات برای روابط نامشروع هیچ تعریف و مصداقی ارائه ننموده است که این امر موجب شده تا محاکم کیفری رویه واحدی نداشته باشند به گونه ای که برخی از قضات روابط نامشروع مجازی را جرم دانسته و حکم به مجازات بدهند و برخی دیگر جرم ندانسته و حکم به برائت صادر نمایند. این موضوع مهم نیازمند بررسی و تحلیل همه جانبه است. یافته های پژوهش دلالت بر این دارد ارتباط دو فرد نامحرم در فضای مجازی در صورتی که غیر ضروری و نامتعارف و توام با قصد التذاذ جنسی باشد و یا دارای محتویات عاشقانه یا مبتذل یا مستهجن باشد از نظر فقهی حرام و از نظر حقوقی جرم است. آنچه که موجب ایجاد دو دیدگاه مختلف در رویه قضایی شده به نحوه نگارش عبارت &laquo;روابط نامشروع یا عمل منافی عفت غیر از زنا ، از قبیل تقبیل یا مضاجعه&raquo; در عنصر قانونی جرم برمیگردد. هر چند هر دو دیدگاه در رویه قضایی جریان دارد ولی مبانی استدلال قائلین به جرم بودن آن دارای برتری و قوت بیشتری است. تنها راه پایان دادن به این اختلاف نظر</span></span> <span lang="FA" style="font-size:14.0pt"><span style="font-family:Mitra">، ایجاد رویه واحد قضایی از طریق صدور رای وحدت رویه توسط دیوان عالی کشور یا استفساریه از مجلس شورای اسلامی یا اصلاح عنصر قانونی از سوی مقنن است.</span></span></span></span></span></span></span><br> &nbsp; <span style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:107%"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,serif">Virtual illicit relationships are an important and emerging issue that contribute to the spread of moral corruption and social harm in society. Article 637 of the Islamic Penal Code (Discretionary Punishments Section) does not provide a definition or specific examples of illicit relationships, leading to inconsistencies in judicial practice. Some judges consider virtual illicit relationships to constitute a crime and issue convictions, while others do not regard them as criminal and issue acquittals. This significant issue requires comprehensive examination and analysis. The findings of this study indicate that a non-essential and unconventional relationship between a man and a woman in cyberspace, if accompanied by sexual gratification intent or involving romantic, vulgar, or obscene content, is religiously forbidden (haram) and legally considered a criminal act. The divergence in judicial opinions stems from the wording of the legal element of the crime: &quot;illicit relationships or immoral acts other than adultery, such as kissing or lying together.&quot; Although both interpretations exist in judicial practice, the reasoning behind the view that such acts are criminal carries greater weight and strength. The only way to resolve this disagreement is through the establishment of a unified judicial approach by either a Supreme Court precedent (ruling of legal unification), a legislative interpretation from the Islamic Consultative Assembly (Parliament), or an amendment to the legal provision by the legislature.</span></span></span> روابط نامشروع, فضای مجازی, رویه قضایی, ماده 637 قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات illicit relationships, cyberspace, judicial practice, Article 637 of the Islamic Penal Code (Discretionary Punishments Section) 0 0 http://ilrjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-876-1&slc_lang=fa&sid=1 Mohammadi Mojtaba مجتبی محمدی mojtaba.mohammadi.1284@gmail.com 10031947532846001195 10031947532846001195 Yes Qom Seminary حوزه علمیه قم Seyyed Ebrahim Fallah Hosseini سید ابراهیم فلاح حسینی seyed.ebrahim.fallah.hosseini@gmail.com 10031947532846001196 10031947532846001196 No University of Guilan دانشگاه گیلان