fa جستار فقهی در وظیفه دولت اسلامی در امنیت فرهنگی عرصه رفتار تخصصي Special پژوهشي Research <span style="font-size:11pt"><span style="background:#f2f2f2"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:Calibri,sans-serif"><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:Mitra">مسأله امنیت، ازجمله امنیت فرهنگی از مسائل اساسی حوزه حاکمیتی دولت‌ها ست. در اسلام نیز از جایگاه مهمی برخوردار است. باتوجه به اهمیت امنیت فرهنگی، تأثیر رفتارها در آن و اتکای دولت اسلامی بر مبانی فقهی، ضرورت دارد که این مسأله با رویکرد فقهی در عرصه رفتار تحقیق شود. مقاله حاضر در این راستا، برپایه روش توصیفی - تحلیلی به این یافته رسیده است که از منظر فقه اسلامی، وظیفه دولت اسلامی در عرصه رفتار ازجهت ایجابی عبارت است از: زمینه‌سازی وقوع رفتارهای تأثیرگذار در تحقق امنیت فرهنگی از جانب مردم، مانند تقید به آداب اسلامی، حجاب، تعظیم شعائر دینی و ... و از ناحیه کارگزاران، مانند پایبندی به دستورات دینی، نصیحت‌پذیری، مشورت‌پذیری و ... و ازجهت سلبی عبارت است از: مقابله با رفتارهای مخل امنیت فرهنگی از ناحیه مردم، مانند بدعت، تشبه به کفار و ... و از جانب کارگزاران، مانند سوءاستفاده از قدرت، اشرافی‌گری و ... .</span></span></span></span></span></span></span></span></span><br> &nbsp; <span style="font-size:12pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span lang="EN" style="font-size:11.0pt">The issue of security, including cultural security, is one of the fundamental concerns of governmental authorities. In Islam, it also holds significant importance. Given the prominence of cultural security, the impact of behaviors on it, and the reliance of the Islamic government on jurisprudential principles, it is necessary to investigate this issue with a jurisprudential approach in the realm of conduct. This article, utilizing a descriptive-analytical method, concludes that from a jurisprudential perspective, the Islamic government&rsquo;s duty in the domain of behavior, in terms of positive actions, involves: fostering behaviors that contribute to cultural security by the populace, such as adherence to Islamic customs, hijab, veneration of religious symbols, etc.; and by officials, such as commitment to religious directives, accepting advice, seeking consultation, etc. Conversely, in terms of negative actions, it involves: confronting behaviors that disrupt cultural security by the populace, such as innovation (bid&rsquo;ah), imitation of disbelievers (tashabbuh bi al-kuffar), etc.; and by officials, such as abuse of power, elitism, and so on</span><span 11="" lang="EN" new="" romans="" style="font-family:" t="">.</span></span></span><br> &nbsp; دولت اسلامی, امنیت فرهنگی, فقه, رفتار مردم و رفتار کارگزاران Islamic Government, Cultural Security, Jurisprudence, People’s Behavior, Officials’ Behavior. 45 59 http://ilrjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1049-1&slc_lang=fa&sid=1 Nazer Hossein Fahimi ناظر حسین فهیمی 10031947532846001328 10031947532846001328 Yes Professor, Al-Mustafa International University, Qom, Iran. استاد، دانشگاه جامعه المصطفی العالمیه، قم، ایران.