1- دانشجوی دکتری فقه و حقوق قضایی. (نویسنده مسؤول) 2- دکترای حقوق جزا و جرمشناسی، دانشیار و عضو هیئتعلمی دانشکده حقوق دانشگاه قم. 3- دانشیار و مدیر گروه فقه و حقوق قضایی جامعه المصطفی العالمیه، مدرس خارج اصول و فقه جزا حوزه علمیه قم.
چکیده: (7 مشاهده)
زمینه و هدف:صلح بهعنوان نهادی بنیادین در فقه اسلامی، ابزاری مؤثر برای حل اختلافات و کاهش تنشهای اجتماعی به شمار میرود. یکی از مسائل نوپدید در فقه کیفری، امکان مصالحه در قصاص نفس با صدمه مادون نفس است؛ بدین معنا که اولیای دم، بهجای اجرای قصاص، با رضایت قاتل بر وارد ساختن آسیبی سبکتر توافق میکنند. مقاله حاضر در پی آن است که مشروعیت این نوع مصالحه را با استناد به عمومات ادله صلح بررسی و ارزیابی نماید. مواد و روش ها:روش تحقیق، توصیفی ـ تحلیلی و مبتنی بر استنباط فقهی است. ملاحظات اخلاقی:تمامی اصول اخلاقی در نگارش این مقاله رعایت شده است. یافتهها و نتیجه گیری:یافتهها نشان میدهد که با وجود اختلاف نظر میان فقهای معاصر، چنین مصالحهای با استناد به اطلاقات قرآن، روایات معتبر، اجماع بر اصل صلح و تأیید عقل عملی، در صورت تحقق رضایت طرفین و رعایت شرایط شرعی، مشروعیت دارد. این پژوهش با تبیین نوآورانه ظرفیتهای نهاد صلح، امکان توسعه آن را در جرائم مستوجب قصاص نشان داده و آن را گامی در جهت تقویت عدالت ترمیمی در نظام کیفری اسلامی میداند.
Ahmadi R K, Ghiasi J, Habibitabar J. Jurisprudential Feasibility of Settling Qisas for Life with Non-Fatal Injury in Light of the General Evidence for Sulh. ILR 2026; 7 (5) : 3 URL: http://ilrjournal.ir/article-1-290-fa.html
احمدی رضاخان، قیاسی جلال الدین، حبیبی تبار جواد. امکان سنجی فقهی مصالحه قصاص نفس با صدمه مادون نفس در پرتو عمومات ادله صلح. پژوهشهای حقوقی میانرشتهای. 1405; 7 (5) :30-43
.png)
