امروزه در جامعه بین‌المللی تبعیض میان انسان‌ها بر مبنای رنگ، نژاد، جنس، زبان، مذهب، عقیده سیاسی، ملیت و وضع اجتماعی و اقتصادی امری نکوهیده تلقی می‌شود  و دولت‌ها اگر نه همواره به واقع بلکه ظاهراً در تلاشند خود را مجری سیاست‌های حذف و سرکوب تبعیض نژادی نشان دهند. 
در ماده ۲ اعلامیه جهانی حقوق بشر به صراحت حق بهره‌مندی همه انسان‌ها بدون در نظر گرفتن هرگونه دوئیتی تصریح گشته است.
احترام به این حق چنان لازم است که رعایت مسائل حقوق بشری در حوزه ورزش نیز تسری یافته و اعلامیه جهانی علیه آپارتاید در ورزش در سال ۱۹۷۷ میلادی به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد می‌رسد و پس از آن کنوانسیون بین‌المللی ضد آپارتاید در ورزش و منشور المپیک مواضع دقیق‌تری ضد جنایات آپارتاید در ورزش اتخاذ می‌نماید .
در این پژوهش نگارندگان بر آن هستند که با روش توصیفی تحلیلی و با مطالعه کنوانسیون‌های فوق الذکر و سایر اسناد بین‌المللی مرتبط، به تبیین جنایت آپارتاید در ورزش و اشکال نوین این موضوع بپردازند