1- سطح 4 جامعه المصطفی العالمیه. (نویسنده مسؤول) 2- استاد راهنمای سطح 4 حوزه.
چکیده: (8 مشاهده)
پیشگیری از بارداری از مسائل مهم فقه پزشکی معاصر است که با پیشرفت علوم پزشکی و تغییر شرایط اجتماعی، اهمیت فراوانی یافته است. آموزههای اسلامی از یک سو بر تکثیر نسل و افزایش جمعیت مسلمانان تأکید دارند و از سوی دیگر، ضرورتهای پزشکی، اقتصادی و اجتماعی استفاده از روشهای جلوگیری از بارداری را مطرح ساخته است. پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی و با بهرهگیری از منابع کتابخانهای، دیدگاه فقه امامیه درباره مشروعیت روشهای مختلف پیشگیری از بارداری را بررسی میکند. یافتههای پژوهش نشان میدهد که پیشگیری از بارداری پیش از انعقاد نطفه، در صورت عدم ارتکاب حرام و نبود ضرر قابل توجه، جایز است؛ اما روشهایی که موجب سقط جنین پس از انعقاد نطفه میشوند، به اتفاق فقها حرام تلقی میگردند. همچنین عقیمسازی دائمی تنها در صورت ضرورت پزشکی یا وجود مصالح مهم اجتماعی مجاز دانسته شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد فقه امامیه با رویکردی پویا و مبتنی بر مصالح فردی و اجتماعی، امکان استفاده از روشهای پیشگیری از بارداری را با رعایت شرایط شرعی پذیرفته است.
Bakhshi M A, Mazari M M. An Islamic Jurisprudential Study of Contraception Methods in Imami Jurisprudence. ILR 2026; 7 (3) : 4 URL: http://ilrjournal.ir/article-1-356-fa.html
بخشی محمدعلی، مزاری محمدمهدی. بررسی فقهی روشهای پیشگیری از بارداری در فقه امامیه. پژوهشهای حقوقی میانرشتهای. 1405; 7 (3) :37-46
.png)
