1- دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشگاه جامعه المصطفی العالمیه، قم، ایران. (نویسنده مسؤول) 2- استادیار، گروه حقوق، دانشگاه یزد، یزد، ایران 3- استادیار، دانشگاه جامعه المصطفی العالمیه، قم، ایران.
چکیده: (4 مشاهده)
حکمیت به‌عنوان یکی از مهم‌ترین روش‌های حل اختلاف در خارج از دادگاه، کاربرد زیادی در رسیدگی و حل اختلافات دارد. در فقه امامیه و حقوق افغانستان نیز این روش به رسمیت شناخته شده است؛ ولی باید گفت که کاربست آن در گستره دادرسی، آنگاه موجه و منطقی خواهد بود که ماهیت آن روشن شده باشد. براین اساس، پرسش از چیستی حکمیت قابل طرح است که پژوهش فرارو با روش توصیفی-تحلیلی و ابزار کتابخانهای در پی پاسخ بدان است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که به صورت کلی درباب چیستی دیدگاه چهارگانه قراردادی، مختلط، مستقل و قضایی قابل سنجش هستند. به صورت کلی باید گفت که نمیتوان با اصرارورزی بر یک دیدگاه چیستی حکمیت را تحلیل کرد؛ بلکه این نهاد با توجه به عرصههای کاربستش باید چیستیشناسی گردد. این بدان معنا است که نمیتوان دیدگاه ویژهای را به صورت مطلق و عمومی انگاشت.
Shojaei A, Malek Afzali M, Qiasi Sarak S. An Analysis of the Nature of Arbitration in Imami Jurisprudence and Afghan Law. , ILR. 2026; 7 (5) : 9 URL: http://ilrjournal.ir/article-1-410-fa.html
شجاعی علیرضا، ملک افضلی محسن، قیاسی سرک سیامک. تحلیل چیستی حکمیت در فقه امامیه و حقوق افغانستان. , پژوهش‌های حقوقی میان‌رشته‌ای. 1405; 7 (5) :111-121
.png)
