1- دانشیار گروه حقوق مالکیت فکری، دانشگاه قم، قم، ایران. (نویسنده مسؤول) 2- استادیار جامعه المصطفی العالمیه، قم. 3- دانشجوی دکتری حقوق خصوصی المصطفی.
چکیده: (10 مشاهده)
حق بر تحصیل یکی از حقوقی است که از سوی نظام فقه اسلامی و حقوق مورد تأکید بوده، به گونهای که در منابع اسلامی از اهمیت ویژه برخوردار است. با این وجود در برخی موارد، گروه یا اصنافی به دلایلی از این حق محروم میگردد. فارغ این سنجش شرعیت و عدم شرعیت اقدام مزبور، گاهی باعث ایراد زیان و خساراتی به اشخاص میگردد؛ برای نمونه این مسأله باعث میشود که اشخاص محروم نتوانند به منافع مدنظر دست یابند یا اینکه گاهی ممکن است، باعث افسردگی و امراض روانی گردد که هرکدام آنها خساراتی را متوجه منع شدگان مینماید. در این میان پرسش از امکان جبران خسارات وارده ناشی از منع تحصیل مطرح میگردد. پژوهش فرارو در پی آن است که با روش توصیفی- تحلیلی و ابزار کتابخانهای از منظر فقه اسلامی و حقوق به پرسش مزبور پاسخ دهد. نتیجهی پژوهش آن است که میتوان مسؤولیت مزبور را با تکیه به انگاره استناد عرفی که از نظام حقوقی دو کشور و فقه اسلامی پذیرفته شده است، توجیه نمود.
Shobeiri Zanjani S H, Ghiasi Sarki S. Assessing Civil Liability Arising from Deprivation of Education Based on the Theory of Customary Attribution with Emphasis on Islamic Jurisprudence and Law. ILR 2026; 7 (3) : 7 URL: http://ilrjournal.ir/article-1-359-fa.html
شبیری زنجانی سید حسن، قیاسی سرکی سیامک، احمدی سید داوود. سنجش مسؤولیت مدنی ناشی از منع تحصیل بر پایه انگاره استناد عرفی با تأکید بر فقه اسلامی و حقوق. پژوهشهای حقوقی میانرشتهای. 1405; 7 (3) :70-81
.png)
